Urodził się 4 kwietnia 1885 r. w Mokrzyskach w Małopolsce (zabór austriacki). Jego rodzicami był Andrzej Woda i Wiktoria z d. Pagacz (1856-1932). Miał siedmioro rodzeństwa: Adama (1897-1989), Jana, Sabinę, Annę po mężu Adamczyk (1896-1973), Weronikę po mężu Góra (1882-1942), Mariannę i Franciszka.
Ożenił się w 1915 r. w Wiedniu z pochodzącą z Drohobycza Walerią Bałandą (1893-1983). W 1918 r. przenieśli się do Drohobycza, gdzie otrzymał stanowisko dyrektora lokalnego banku. Urodziło mu się dwóch synów – Andrzej [Jędrek] (zm. 1927) i Stanisław (1919-2001).
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zamieszkał z rodziną w Bydgoszczy. Pracował jako wicedyrektor tworzącego się bydgoskiego oddziału Banku Polskiego. Działał również społecznie. Był prezesem Polskiego Związku Zachodniego w Bydgoszczy. Pełnił również funkcję prezesa miejskiego Klubu Sportowego Polonia.
Do Gdyni przeprowadził się 1938 r., gdzie pełnił funkcję dyrektora Banku Polskiego.
Za swoją działalność w okresie międzywojennym aresztowany na początku II wojny światowej. Zamordowany w Lasach Piaśnickich w listopadzie 1939 r.
Rozpoznany w trakcie ekshumacji przez żonę (1946). Pochowany został na Cmentarzu Wojennym Obrońców Wybrzeża w Gdyni Redłowie.
