Urodził się 8 września 1902 r. w Rypinie (zabór rosyjski) jako syn Antoniego i Leokadii z Milczarków. Jego ojciec był urzędnikiem komunalnym.
Absolwent gimnazjum im. Tadeusza Rejtana w Piotrkowie (1920). Służył ochotniczo w Wojsku Polskim. Podczas walk pod Nowogrodem nad Narwią dostał się do niewoli rosyjskiej. Studiował na Wydziale Inżynierii Wodnej Politechniki Warszawskiej (1921). Pracował w Krajowym Towarzystwie Melioracyjnym w Warszawie (1926).
Od 1928 r. mieszkaniec Gdyni. Tego samego roku ożenił się z Marią z d. Kamińską.
Pełnił kolejno funkcję kierownika w Biurze Naczelnika Budowy Portu inż. Tadeusza Wendy w Gdyni, kierownika Oddziału Hydrotechniczno-Drogowego przy Wydziale III Urzędu Morskiego w Gdyni oraz naczelnika Wydziału Technicznego Urzędu Morskiego w Gdyni.
Współzałożyciel Związku Zawodowego Inżynierów Lądowych i Wodnych, przewodniczący komitetu budowy Domu Inżyniera w Gdyni, członek zarządu Gdyńskiego Towarzystwa Technicznego. Spontanicznie wybrany na przewodniczącego IV Zjazdu Inżynierów Budowlanych w Gdyni (1938). Publikował w prasie technicznej.
We wrześniu 1939 r. aresztowano go w Gdyni. Zamordowany w Lasach Piaśnickich w 1939 r.
Podczas ekshumacji w 1946 r. rozpoznany przez żonę. Pochowany na Cmentarzu Wojennym Obrońców Wybrzeża w Gdyni Redłowie.
