Urodził się 25 września 1887 r. w Wilnie (zabór rosyjski). Syn Konstantego i Marii z domu Achmatowicz. Jego ojciec był generałem armii rosyjskiej, współzałożycielem i prezesem Muzułmańskiego Stowarzyszenia Pomocy Biednym Muzułmanom w Warszawie.
Naukę rozpoczął w gimnazjum wileńskim, a ukończył w Smoleńsku. Studia prawnicze skończył w Petersburgu (1911). W latach 1911-1916 pracował w Izbie Skarbowej w Warszawie. Powołany do wojska, służył jako oficer w latach 1916-1917 w Sztabie Generalnym w Petersburgu. Po upadku carskiej Rosji przebywał na Krymie. Był dyrektorem Kancelarii Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Republiki Krymskiej w rządzie gen. Macieja Sulkiewicza. Po jej upadku udał się do Azerbejdżanu, gdzie pełnił obowiązki m.in. dyrektora Kancelarii Republiki Azerbejdżańskiej (1919-1920). Po jej upadku udał się do Polski (1920).
Najpierw przebywał w Wilnie, gdzie pełnił kolejno funkcje sędziego śledczego na powiat wileński (1920-1926), sędziego śledczego do spraw ważniejszych w Wilnie (1926-1930) oraz sędziego Sądu Okręgowego w Wilnie (1930-1932). Następnie awansował na wiceprezesa Sądu Okręgowego w Zamościu (1932-1935). W 1935 r. przeniesiono go na równorzędne stanowisko do Sądu Okręgowego w Gdyni.
Dzięki niemu powstało kilka instytucji muzułmańskich w Wilnie. Był kustoszem archiwum gromadzącego materiały źródłowe do dziejów Tatarszczyzny (1931). To także inicjator powstania Muzeum Tatarskiego w Wilnie (1929), gdzie zgromadził unikatowe w skali światowej tatarskie zabytki piśmiennictwa: teksty w języku polskim, bądź białoruskim, zapisane alfabetem arabskim na pergaminie. Redaktor naczelny ,,Rocznika Tatarskiego” oraz publicysta. Prezes Rady Centralnej Związku Kulturalno-Oświatowego Tatarów (1938).
Uhonorowany Srebrnym Wawrzynem Akademickim przez Polską Akademię Literatury w 1936 roku.
W Gdyni mieszkał przy ul. Świętojańskiej 44. Tutaj też mieściło się kolegium redakcyjne „Rocznika Tatarskiego” oraz Rada Centralna Związku Kulturalno-Oświatowego Tatarów.
Trzykrotnie żonaty. Z pierwszego małżeństwa miał córkę Irenę. Nie ma informacji o dalszych losach jego żon.
Aresztowany 27 września 1939 r. i osadzony w obozie w Gdyni Grabówku. Następnie przeniesiony do Gdańska. Zginął najprawdopodobniej w Lasach Piaśnickich jesienią 1939 roku.
