Urodzony 13 lutego 1893 r. w Kosowie k. Kartuz (zabór pruski). Syn Franciszka i Matyldy z d. Ropel.
Po założeniu własnej rodziny mieszkał początkowo w Tuchomku k. Chwaszczyna, żeby w 1927 r. osiąść na stałe w Nowym Dworze Wejherowskim. Prowadził gospodarstwo rolne oraz własną kuźnię. Przez wiele lat pełnił funkcję sołtysa Nowego Dworu Wejherowskiego. Był aktywnym działaczem Polskiego Związku Zachodniego.
Żonaty z Małgorzatą z d. Liedtke od 1923 r. Doczekali się siedmiorga dzieci: Anny (ur. 1925), Wandy (ur. 1926), Barbary (ur. 1928), Wojciecha (ur. 1930), Jana (ur. 1932), Ireny (ur. 1934) oraz Józefa (ur. 1937).
Po wybuchu II wojny światowej aresztowany 20 października 1939 r. Zatrzymanie spowodowane było donosem Hansa Lewina z Nowego Dworu Wejherowskiego, który stwierdzał, że sołtys oskarżył go wobec polskich władz o nielegalne posiadanie broni oraz szpiegostwo na rzecz III Rzeszy. Franciszek Królek został najpierw przewieziony do więzienia w Wejherowie. Stamtąd trafił do aresztu na Kamiennej Górze w Gdyni. Po przesłuchaniu przewieziony do Lasów Piaśnicy, gdzie został zamordowany.
Rozpoznany przez żonę podczas ekshumacji w 1946 r. Pochowany na cmentarzu parafialnym w Redzie przy ul. Gdańskiej.
